Prace w szczególnych warunkach to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku. Zgodnie z poglądem WSA; Zatrudnienie pracownika na stanowisku pracy wykonywanej w szczególnych warunkach stanowi warunek nabycia przez niego prawa do emerytury pracowniczej, niezależnie od wykonywania takiej pracy u pracodawcy uspołecznionego i prywatnego. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 9 lipca 1998 r.III AUa 354/98 Warto jeszcze przywołać inny pogląd zgodnie, z którym Dla celów ustalenia uprawnień do emerytury, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia - art. 32 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Dokonanie oceny, czy praca wykonywana na danym stanowisku jest pracą w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 32 ustawy emerytalnej oraz rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r., należy do pracodawcy zatrudniającego pracownika, który powinien dokonać stwierdzenia takiej okoliczności w wystawionym pracownikowi świadectwie pracy lub świadectwie pracy w szczególnych warunkach. Zatrudnienie wykonywane u pracodawców, którzy w przeszłości stosowali (bądź też nadal stosują) resortowe wykazy stanowisk pracy w szczególnych warunkach (wydane przez właściwych ministrów, kierowników urzędów centralnych oraz centralne związki spółdzielcze dla podległych im zakładów pracy) może być uznane za pracę w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 32 ustawy emerytalnej, o ile w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w świadectwie pracy pracodawca określił: -rodzaj pracy ściśle według wykazu, działu i pozycji w/wym rozporządzenia Rady Ministrów, -stanowisko pracy wymienione w odpowiednim wykazie, dziale, pozycji i punkcie zarządzenia resortowego lub uchwały, -okres, w którym praca w szczególnych warunkach wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Mając zatem powyższe na względzie przywołujące zaświadczenie z pracy co do warunków szkodliwych , nie natomiast świadectwo pracy w warunkach szkodliwych.