Zmianę przewiduje rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 4 sierpnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. Nr 173 poz. 1034).  

Rozporządzenie dostosowuje przepisy do zmian, jakie z dniem 15 listopada 2010 r. wprowadziła ustawa z dnia 8 kwietnia 2010 r. o zmianie ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. 

 

W związku z rozszerzenim katalogu miejsc objętych zakazem palenia, nowela zniosła obowiązek wyodrębniania palarni. Teraz decyzja w sprawie wyznaczenia pomieszczenia, które będzie służyło palącym, należy do właściciela zakładu.

 

Zasady rozwiązywania stosunku pracy w przypadku likwidacji lub reorganizacji urzędu są zgodne z Konstytucją. 

Zróżnicowanie polegające na potraktowaniu pracowników w ten sposób, że jednym z nich pracodawca proponuje nowe warunki pracy lub płacy, a innym nie, nie narusza zasady równości i równego traktowania - stwierdził Trybunał Konstytucyjny, w odpowiedzi na połączone wnioski Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczące zasad rozwiązywania stosunku pracy w przypadku likwidacji lub reorganizacji urzędu. Rozprawa odbyła się 12 lipca 2011 r. 

Po rozpoznaniu sprawy, Trybunał orzekł, iż: 

są zgodne z art. 2, art. 24, art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji. 

Zakwestionowane przepisy określiły sposób wygasania stosunków pracy osób, którym po decyzji o likwidacji lub reorganizacji urzędu nie zostały zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy albo które odmówiły ich przyjęcia. W ocenie RPO regulacje te doprowadziły do zrównania instytucji wygaśnięcia stosunku pracy, przewidzianej w Kodeksie pracy z instytucją wygasania stosunków pracy wyłącznie z przyczyny wynikającej z reorganizacji urzędów administracji rządowej, a to umożliwiło pracodawcom swobodne zwalnianie pracowników, bez konieczności stosowania klauzuli generalnej zasadności wypowiadania stosunku pracy, a więc z naruszeniem standardów ochrony pracy wynikających z Konstytucji. 

TK nie podzielił stanowiska wnioskodawcy. Po przeanalizowaniu przepisów doszedł do wniosku, że określona w nich konstrukcja normatywna wygaśnięcia stosunków pracy nie może być oceniana jako zaskoczenie dla pracowników, których dotyczy. Regulacje te nie naruszają bezpieczeństwa prawnego pracowników, a przez to zasady ochrony zaufania obywateli do państwa i prawa w stopniu uzasadniającym stwierdzenie niekonstytucyjności. Trybunał podkreślił też, że zróżnicowanie polegające na potraktowaniu pracowników w ten sposób, że jednym z nich pracodawca proponuje nowe warunki pracy lub płacy, a innym nie, nie narusza zasady równości i równego traktowania. Jest ono bowiem dopuszczalne ze względu na charakter i cel ustaw reformujących administracje publiczną, w których zawarte są zaskarżone przepisy.  

Rzecznik podniósł też, że zastosowane rozwiązania utrudniły możliwość merytorycznego badania przyczyn ustania stosunku pracy, a tym samym ograniczyły prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. W odpowiedzi na ten zarzut Trybunał stwierdził, że ograniczenie zakresu kontroli sądowej oznacza ograniczenie prawa dostępu do sądu w zakresie badania przez sąd okoliczności związanych z ustaniem stosunku pracy. Jest to więc ograniczenie materialnoprawne dostępu do sądu. Jednakże takie ograniczenie wynika z istoty wygaśnięcia stosunku pracy z mocy prawa, konstrukcji normatywnej dopuszczalnej na gruncie konstytucji.  Zaskarżone regulacje nie powodują natomiast formalnego ograniczenia prawa do sądu.