Prawo do korzystania z rzeczy, a przede wszystkim z nieruchomości (np. ośrodka turystycznego, hotelu, pensjonatu, apartamentu) w określonych, regularnie powtarzających się odstępach czasu w każdym roku - czyli popularnie zwany timesharing - doczekał się regulacji ustawowej. Tego rodzaju prawo wiąże się z branżą turystyczną i jest wykorzystywane do nabywania prawa korzystania z nieruchomości położonych w miejscowościach atrakcyjnych turystycznie. Ustawa o timeshare określa zasady i tryb zawierania między przedsiębiorcą a konsumentem umów timeshare; umów o długoterminowy produkt wakacyjny; umów pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego oraz umów o uczestnictwo w systemie wymiany. Reguluje także zasady ochrony konsumentów, z którymi przedsiębiorcy zawierają takie umowy, prawa i obowiązki stron oraz skutki odstąpienia przez konsumenta od kontraktu. ustawa z dnia 16 września 2011 r. o timeshare (Dz. U. Nr 230 poz. 1370)

W związku z likwidacją obowiązku posługiwania się numerem NIP w dokumentach związanych z ubezpieczeniami społecznymi, zaktualizowano zakres danych zawartych we wniosku o jednorazowe odszkodowanie, składanym przez członków rodziny ubezpieczonego, który zmarł wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

Rząd zdecydował, że trzeba wydłużyć wiek emerytalny, docelowo do 67 lat. Zgodnie z przyjętą propozycją wiek emerytalny będzie wydłużany od 1 stycznia 2013 r. Z każdym kolejnym rokiem będziemy pracować dłużej - docelowe 67 lat kobiety osiągną w 2040 r., a mężczyźni w 2020 r. Nowe regulacje mają objąć kobiety urodzone po 31 grudnia 1952 r. i mężczyzn urodzonych po 31 grudnia 1947 r. Furtką dla osób, które nie osiągnęły wieku emerytalnego 67 lat ma być emerytura częściowa. Kobiety będą mogły skorzystać z tej możliwości po ukończeniu 62 lat, a mężczyźni po ukończeniu 65 lat. Warunkiem będzie odpowiedni staż ubezpieczeniowy: dla kobiet co najmniej 35 lat, dla mężczyzn co najmniej 40 lat. Do stażu zostaną wliczone okresy składkowe (okres ubezpieczenia, czyli np. praca na podstawie umowy o pracę, okres pobierania zasiłku macierzyńskiego) i nieskładkowe (np. okres pobierania wynagrodzenia chorobowego, zasiłku chorobowego lub opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego). Prawo do częściowej emerytury rolniczej zyskają również rolnicy. Zrównanie wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn wymaga również zrównania okresu składkowego i nieskładkowego, który warunkuje prawo do podwyższenia świadczenia emerytalnego do kwoty emerytury minimalnej. Dlatego zaproponowano stopniowe podwyższanie z 20 do 25 lat okresu składkowego i nieskładkowego, uprawniającego kobiety do otrzymywania emerytury minimalnej. Docelowy staż na poziomie 25 lat, uprawniający kobiety do wypłaty emerytury minimalnej, zostanie osiągnięty po 31 grudnia 2021 r. Z projektu wynika, że emerytura częściowa będzie wynosiła 50% pełnej kwoty emerytury z FUS i nie będzie podwyższana do kwoty najniższej emerytury. Będzie wypłacana bez względu na wysokość osiąganych dochodów z pracy i bez konieczności rozwiązania stosunku pracy. Pobrane świadczenie zostanie odliczone od zgromadzonego kapitału emerytalnego. Nowe regulacje dotyczą też systemu emerytalnego rolników oraz przechodzenia w stan spoczynku prokuratorów i sędziów. Grupy te będą mogły skorzystać ze swoich uprawnień do końca 2017 r. Zmianom nie ulegnie wiek uprawniający do świadczeń o charakterze wygasającym, tj. do emerytur pomostowych i świadczeń kompensacyjnych nauczycieli. Nie zmienią się również warunki nabywania prawa do świadczeń przedemerytalnych. W związku z podwyższeniem wieku emerytalnego modyfikacji ulegnie również rządowy program Solidarność pokoleń. Działania dla zwiększenia aktywności zawodowej osób w wieku 50+, który zawiera pakiet działań zmierzających do zwiększenia zatrudnienia osób powyżej 50-tego roku życia w Polsce. Rząd zapowiada, że dla osób w wieku 60+ zostanie przygotowany oddzielny program działań prozatrudnieniowych, podejmowanych w celu zachęcenia do pracy pracowników powyżej 60. roku życia i umożliwienia im pozostania na rynku pracy oraz wspierania równości płci na rynku pracy. Zmiany w systemie emerytalnym służb mundurowych Funkcjonariusze i żołnierze zawodowi nadal będą nabywać prawo do emerytury z budżetu państwa w ramach odrębnego systemu zaopatrzeniowego, ale zmieniono długość stażu służby i wiek przejścia na emeryturę. Zmiany obejmą osoby, które wstąpią do służby po wejściu w życie nowych przepisów, czyli od początku 2013 r. Na emeryturę będzie mogła przejść osoba, która ukończy 55 lat i przepracuje 25 lat. Obecnie nabycie praw emerytalnych nie zależy od wieku, wystarczy jedynie 15 lat stażu pracy. Nowa emerytura ma wynosić 60% podstawy jej wymiaru po 25 latach służby i wzrastać o 3% za każdy kolejny rok służby, ale maksymalnie do 75% podstawy. Świadczenie będzie można podwyższać o 0,5% podstawy jej wymiaru za każdy pełny miesiąc pełnienia służby na froncie w czasie wojny oraz w strefie działań wojennych. Podstawą wymiaru będzie średnie uposażenie z 10 kolejnych lat służby wraz z nagrodą roczną i dodatkami stałymi. Uprawniony będzie mógł sam wybrać najbardziej korzystny dla siebie okres 10 lat, który będzie podstawą do wyliczenia przyszłego świadczenia. Projekt nie przewiduje łączenia emerytury z rentą. W projekcie uwzględniono też sytuację, gdy zainteresowany - w dniu zwolnienia ze służby - przepracował 25 lat, ale nie ukończył 55 lat. W takim przypadku będzie on mógł nabyć prawo do emerytury w dniu osiągnięcia tego wieku, ale pod warunkiem, że zwolnienie ze służby nastąpiło nie z jego winy, a przyczyną była np. likwidacja jednostki organizacyjnej, jej reorganizacja połączona z redukcją etatów, a także orzeczenie o trwałej niezdolności do służby. Osoby pozostające w służbie w dniu wejścia w życie nowych przepisów będą mogły wybrać, czy chcą odejść na emeryturę na obowiązujących (starych) zasadach, czy na nowych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447) wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów może złożyć przedsiębiorca.

ZUS wymaga, by firma wykazała, że obroty krajowe wynoszą minimum 25% obrotów globalnych firmy. Jeśli obroty te nie wynoszą 25%, stwierdzany jest brak spełnienia przesłanki działalności godnej odnotowania i w konsekwencji następuje odmowa poświadczenia druków A1 dla pracowników.

Mobbing w miejscu pracy to przede wszystkim pewien typ komunikacji, słowa, miny, plotki, trzaskanie drzwiami, ciskanie dokumentami, izolowanie ofiary od innych. Takie zachowania bywają wyjątkowo destrukcyjne i sprawiają ból nie mniejszy niż atak fizyczny. Co więcej, agresja fizyczna jest dość jednoznacznie zdefiniowana jako niewłaściwa, a wyrafinowane złośliwości nie zawsze dają się trafnie rozpoznać i - co za tym idzie - potępić. Podczas gdy fizyczny atak jest zjawiskiem prostym do interpretacji i w cywilizowanym świecie powszechnie uznanym za niedopuszczalny, złośliwa komunikacja może być miesiącami maskowana i tolerowana na przykład jako forma dyscyplinowania leniwych pracowników. Celem art. 94(3) § 1 k.p. jest wskazanie, że zapobieganie mobbingowi stanowi podstawowy obowiązek pracodawcy. O tym, że ustawodawca uznał przeciwdziałanie mobbingowi za jeden z podstawowych obowiązków pracodawcy, świadczy usytuowanie przepisów dotyczących mobbingu w rozdziale 1 działu czwartego Kodeksu pracy dotyczącym podstawowych obowiązków pracodawcy. Obowiązek przeciwdziałania mobbingowi przez pracodawcę jest zdefiniowany wprost w art. 94(3) § 1 k.p. Nie oznacza to jednak odrzucenia koncepcji, iż przeciwdziałanie mobbingowi mieści się też w pojęciu przestrzegania zasad współżycia społecznego (art. 8 k.p.). A.M. Świątkowski podkreśla, że art. 943 k.p. traktuje o zjawisku niemającym polskiej nazwy. Przepis ten zobowiązuje pracodawcę do podjęcia działań, które w zasadzie powinny mieścić się w obowiązku wpływania na kształtowanie w zakładzie pracy zasad współżycia społecznego (art. 94 pkt 10 k.p.). Nie negując obowiązków pracodawcy określonych w art. 94 k.p., a wśród nich tych, które dotyczą przestrzegania zasad współżycia społecznego, koncepcja zaliczenia do nich także przeciwdziałania mobbingowi, bez potrzeby odrębnej regulacji, nie wydaje się słuszna ze względu na specyfikę mobbingu i jego destrukcyjne skutki dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Aczkolwiek poza dyskusją pozostaje, iż mobbing jest naruszeniem prawa pracownika do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, to jednak zapobieganie mobbingowi, ochrona pracowników przed przemocą psychiczną wymaga szerszych działań niż te obejmujące zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, o których stanowi art. 94 pkt 4 k.p.

Zgodnie z § 4. ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTRÓW z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: -osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, -ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

Czy spółka będąca w likwidacji może powołać spółkę zależną?

za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności umowę pożyczki, umowę kredytu w rozumieniu przepisów ustawy - Prawo bankowe, umowę o odroczeniu konsumentowi terminu spełnienia świadczenia pieniężnego, jeżeli konsument zobowiązany jest do poniesienia jakichkolwiek kosztów związanych z odroczeniem spełnienia świadczenia, umowę, na mocy której kredytodawca zobowiązany jest do zaciągnięcia zobowiązania wobec osoby trzeciej, a konsument - do zwrotu kredytodawcy spełnionego świadczenia.

Pracodawca powinien wydać świadectwo pracy w dniu, w którym nastąpi rozwiązanie lub wygaśnięcie stosunku pracy.