KANCELARIA USŁUG PRAWNYCH
Kategorie: Wszystkie | O autorze
RSS
sobota, 04 grudnia 2010
Mobbing
Zgodnie z art. 94(3) Pracodawca jest obowiązany przeciwdziałać mobbingowi. Mobbing oznacza działania lub zachowania dotyczące pracownika lub skierowane przeciwko pracownikowi, polegające na uporczywym i długotrwałym nękaniu lub zastraszaniu pracownika, wywołujące u niego zaniżoną ocenę przydatności zawodowej, powodujące lub mające na celu poniżenie lub ośmieszenie pracownika, izolowanie go lub wyeliminowanie z zespołu współpracowników.

11:46, przemyslaw_gogojewicz
Link Komentarze (1) »
środa, 10 listopada 2010
Informacja dotycząca spraw rozwodowych z uwagi na podział majątku

Opłacalność kwestii podziału majątku dokonywana na drodze Sądowej jest zazwyczaj rzeczą wątpliwą. Dzieje się tak z uwagi koszty opłat sądowych, pośpiech proceduralny wyceny majątku, jak również zapalczywość obu stron konfliktu i idącą za tym nieracjonalność we właściwej spokojnej wycenie majątku.

Zgodnie z art. 58 § 3 ustawy kodeks rodzinny i opiekuńczy, na wniosek jednego z małżonków Sąd może w wyroku orzekającym rozwód dokonać podziału majątku wspólnego, jeżeli przeprowadzenie tego podziału nie spowoduje nadmiernej zwłoki w postępowaniu.

Dlatego mając na uwadze właściwe działania w tym zakresie małżonkowie powinni w miarę możliwości sami dokonywać podziału swojego majątku. Mogą to robić zarówno przed orzeczeniem rozwodu jak i po jego orzeczeniu, nie angażując tym samym władzy sądowniczej do rozstrzygania sporu majątkowego pomiędzy sobą. Majątkowy ustrój małżeński ma to do siebie, że stanowi przeważnie część integralną dorobku obydwu stron, nakierowaną na czerpanie z niej pożytków zarówno dla samych małżonków jak również dla ich dzieci.

Rozkład pożycia małżeńskiego a co za tym idzie podział majątku wspólnego powinien, więc być zawsze wyrazem pewnej racjonalności w działaniu przynoszącym obydwu stronom jak najmniejsze straty finansowe. Jak pokazuje praktyka każdy podział majątku przeprowadzony na drodze Sądowej nigdy nie stanowi satysfakcji finansowej dla obu stron konfliktu. Jeżeli w konflikt ten uwikłane są także dzieci rozwodzących się małżonków sprawa jest o tyle trudniejsza, że w konsekwencji skutki rozwodowe samych zainteresowanych przechodzą na dzieci a co za tym idzie są one, jako spadkobiercy w pewien sposób finansowo stratne.

Małżonkowie często doprowadzając do rozwodu są sobą zwyczajnie zmęczeni. Poziom agresji pomiędzy nimi pokazuje, że jak najszybciej chcą się pozbyć towarzystwa drugiej strony. Jest to rzeczą zrozumiałą z uwagi na samą kwestie rozwodu, jednakże, odrobina racjonalności w takiej sytuacji nie zaszkodzi.

Dlatego stosunkowo często zauważa się praktykę polubownego łagodzenia sporu majątkowego pomiędzy małżonkami, idącego w kierunku pozasądowego rozwiązania spraw majątkowych.

Jeżeli małżonkowie są np. po połowie właścicielami dwóch nieruchomości i przykładowo mają dwójkę dzieci, wówczas kwestie sporne mogą rozwiązać pomiędzy sobą włączając dzieci bezpośrednio do ich majątku. Wystarczy wówczas aktem notarialnym wpisać dzieci w miejsca ich rodziców tworząc tym samych nowych współwłaścicieli nieruchomości. Dzięki takiemu działaniu, małżonkowie już mogą zachować pewną rozdzielność majątkową i zachorować majątek własny w nieruszonym stanie.

Wymienność majątkowa z dziećmi ma to do siebie, iż może z relacji: mąż - żona, którzy są współwłaścicielami na dwóch nieruchomościach, powstać relacja żona- córka, oraz mąż – syn.

Proszę zauważyć jak pozornie prosta kwestia może diametralnie poprawić wynik rozwodowy małżonków pod względem finansowym. Tak naprawdę powstają w tej zależności koszty aktów notarialnych, spisania się obydwu małżonków ze swoich części nieruchomości na korzyść swoich dzieci.

Małżonkowie często obawiają się , iż przy dokonaniu tego rodzaju czynności powstanie kolejny problem współwłasności. Warto jednakże zaznaczyć, iż współwłasność można zastąpić kolejnym aktem notarialnym, na korzyść jednej ze stron, obejmując tę drugą dożywotnią opieką ze strony obdarowanego.

Jest to tak zwana umowa dożywocia regulowana artykułem 908.  § 1 kodeksu cywilnego.  

Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę, jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

W literaturze wyraża się pogląd, że w konsekwencji zastrzeżenie tylko tych uprawnień przy przeniesieniu własności nieruchomości nie wystarczy do uznania takiej umowy za umowę dożywocia.

Kodeks cywilny nie przewiduje żadnych maksymalnych rozmiarów świadczeń przypadających dożywotnikowi, pozostawiając to wolnej woli umawiających się stron. Treść obowiązków nabywcy nieruchomości, tworzy zobowiązanie o charakterze trwałym, obejmującym m. in. obowiązek świadczeń periodycznych.

Ze względu na to, że czas trwania, a także rodzaj świadczeń nabywcy nieruchomości, a tym samym i globalnym ich rozmiar zależy od elementu przypadkowego, jakim jest długość życia osoby uprawnionej (dożywotnika) oraz zakresu jego potrzeb, umowa dożywocia należy do umów losowych. Na mocy art. 908 § 1 kodeksu cywilnego, świadczenia obu stron mają w umowie dożywocia charakter wzajemny.

Umowa dożywocia jest zawsze konsensualną czynnością prawną - nawet wtedy, gdy przybiera postać czynności zobowiązująco-rozporządzającej; także przeniesienie własności nieruchomości dokonuje się przez zawarcie umowy konsensualnej. Ze względu na to, że zawiera ona zobowiązanie do przeniesienia własności nieruchomości, należy umowę dożywocia sporządzić pod sankcją nieważności w formie aktu notarialnego (art. 158 kodeksu cywilnego) - bez względu na to, czy umowa ta wywiera tylko skutki zobowiązujące czy zobowiązująco-rzeczowe.

Prawo dożywocia może być ujawnione w księdze wieczystej (art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece - T. jedn.: Dz. U. 2001 r. Nr 124 poz. 1361). Przez wpisanie do księgi wieczystej staje się skuteczne względem praw nabytych przez czynność prawną po jego ujawnieniu (art. 17 ustawy o księgach wieczystych i hipotece). Jednakże wpis prawa dożywocia do księgi wieczystej ma jedynie deklaratywny charakter. Przeciwko prawu dożywocia nie działa rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych, nawet w razie nieujawnieni go w księdze wieczystej (art. 7 pkt 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece); prawo chroni w ten sposób interes dożywotnika.

 Umowa dożywocia jest umową obligacyjną, o rozszerzonej skuteczności w tym znaczeniu, że nadanie jej skutków rzeczowych powoduje, że jest skuteczna wobec wszystkich. W związku z tym każdorazowy nabywca nieruchomości obciążonej prawem dożywocia odpowiada za zobowiązania zbywcy, chociażby nie wiedział o obciążeniu nieruchomości prawem dożywocia.

Tym samym małżonkowie za pomocą notariusza unikają problemów sądowego podziału majątku.

08:57, przemyslaw_gogojewicz
Link Komentarze (1) »
wtorek, 19 października 2010
Zasiłek Choroby w Umowie Zleceniu
Zleceniobiorca w razie choroby, w świetle obowiązujących przepisów, który przystąpił dobrowolnie do ubezpieczenia chorobowego, może pójść na zwolnienie lekarskie i otrzymać zasiłek chorobowy. Oprócz tego zleceniobiorca może otrzymać również świadczenie rehabilitacyjne i zasiłek macierzyński

10:32, przemyslaw_gogojewicz
Link Dodaj komentarz »
niedziela, 17 października 2010
Bezzasadność książeczki oszczędnościowej dla osoby ubezwlasnowolnionej w podeszłym wieku

Sąd opiekuńczy może żądać od opiekuna wyjaśnień we wszelkich sprawach należących do zakresu opieki oraz przedstawiania dokumentów związanych z jej sprawowaniem.

Jednakże nigdzie w ustawie kodeks rodzinny i opiekuńczy nie zachodzi potrzeba dokonywania comiesięcznych wpłat na książeczkę oszczędnościową ubezwłasnowolnionego.

Praktyka taka może przynieść właściwy sobie skutek, jeżeli mamy do czynienia z nieletnim, nie natomiast, gdy chodzi o osobę dojrzałą nierokującą w perspektywie  czasu znacznej poprawy swojego stanu zdrowia, warunkowanego wiekiem, oraz chorobą.

Zgodnie z art. 175 kro, do opieki nad ubezwłasnowolnionym całkowicie stosuje się odpowiednio przepisy o opiece nad małoletnim i z tej właśnie przyczyny może rodzić się potrzeba odkładania środków przez opiekuna na książeczkę oszczędnościową małoletniego. 

Ponadto opiekun obowiązany jest, w terminach oznaczonych przez Sąd Rodzinny, nie rzadziej, niż co roku, składać Organowi sprawozdania dotyczące osoby pozostającego pod opieką oraz rachunki z zarządu jego majątkiem.

 

Warto w tym momencie przytoczyć art. 166 par. 2 kro, który stanowi:, Jeżeli dochody z majątku nie przekraczają prawdopodobnych kosztów utrzymania i wychowania pozostającego pod opieką, sąd opiekuńczy może zwolnić opiekuna od przedstawiania szczegółowych rachunków z zarządu; w wypadku takim opiekun składa tylko ogólne sprawozdanie o zarządzie majątkiem.

Z omawianego artykułu wyraźnie wynika, iż potrzeba, co miesięcznych wpłat na książeczkę oszczędnościową jest bezzasadna, z uwagi na fakt, iż pieniądze te z powrotem muszą stanowić źródło utrzymania ubezwłasnowolnionego. Istota książeczki oszczędnościowej nie znajduje zastosowania z punku widzenia praktyki życia codziennego. Z uwagi na coraz to większe koszty życia, a co za tym idzie, wszelkiego rodzaju potrzeby ubezwłasnowolnionego, kwota wpłat na jego książeczkę oszczędnościową nie podnosi wcale  jakości jego życia, co winno być przedmiotem starań i troski Sądu Rodzinnego.

Właściwym jest, że  Sąd opiekuńczy bada sprawozdania i rachunki opiekuna pod względem rzeczowym.  Żąda w razie potrzeby od opiekuna ich sprostowanie i uzupełnienie oraz orzeka, czy i w jakim zakresie rachunki te są zasadne.

Zatwierdzenie przez Sąd rachunków z zarządu majątkiem podopiecznego nie wyłącza odpowiedzialności opiekuna za szkody wyrządzone niewłaściwym wykonywaniem pieczy nad majątkiem podopiecznego, co jest uzasadniane tym, że sąd opiekuńczy, działając w tym zakresie, pełni tylko nadzór nad sprawowaniem opieki, a nie jest sądem orzekającym o cywilnoprawnych skutkach nienależytego jej wykonywania. Zatwierdzenie rachunków zatem oznacza tylko tyle, że sąd opiekuńczy nie dopatrzył się w sprawowaniu zarządu majątkiem żadnych uchybień, ale nie przesądził o zasadności lub bezzasadności roszczeń pupila. Ma ono natomiast dla procesu o odszkodowanie niewątpliwie znaczenie dowodowe.

Dlatego niewłaściwe zarządzanie majątkiem z góry skazane jest na niepowodzenie. Dlatego też starania Sądu w tej materii, co do ewentualności uchybienia ze strony opiekuna są nad wyraz niestosowne z uwagi na zażyłość rodzinną. Kontrola wydatków, lub ich racjonalizowanie poprzez książeczkę oszczędnościową są działanie sparzającym istotę sprawy jaką jest zapewnienie właściwych środków do życia ubezwłasnowolnionemu ojcu w możliwe jak najszybszy sposób.

Nadzór periodyczny który tym samym w sposób znaczy jest w przypadku ubezwłasnowolnionego skrzętnie realizowany, ma się nijak do właściwej istoty kontroli czyli do rocznych sprawozdań z działalności opiekuna prawnego , co do których nie mam zastrzeżeń , gdyż one w wynikają wprost z art. 166 par 1 kro .

 

Zgodnie, bowiem z literaturą tematu badanie przez sąd opiekuńczy składanych przez opiekuna sprawozdań i rachunków jest przejawem sprawowanego przez ten sąd nadzoru periodycznego. Ma on, zatem charakter kontroli następczej. Ma to istotne znaczenie dla zapewnienia realizacji w toku wykonywania opieki zasady dobra podopiecznego. Pozwala, bowiem sądowi na wgląd w to, jak opiekun wykonuje swoje obowiązki, na jakie problemy przy tym napotyka i umożliwia sądowi odpowiednio wczesną ingerencję w celu zapobieżenia negatywnym skutkom działań opiekuna, gdyby okazało się, że powierzone mu obowiązki wykonuje on w sposób nienależyty.

 

Jeżeli sąd stwierdziłby uchybienia, odmawiając zatwierdzenia tych rachunków, to powinien ustanowić kuratora do wytoczenia odpowiedniego powództwa przeciwko opiekunowi.

Gdyby sąd uznał, że uchybienia, których dopuścił się opiekun, są tak poważne, że uzasadniają zwolnienie opiekuna, to wówczas z odpowiednim powództwem mógłby wystąpić nowy opiekun. Tym samym istota sporu zawsze znajdzie swój finał we właściwym sobie zbadaniu okoliczności wydatkowania pieniędzy na rzecz ubezwłasnowolnionego.

 

Tym samym nie zachodzi potrzeba wprowadzania elementów w postaci książeczki oszczędnościowej

 Jak mówi na ten temat praktyka kontrola taka zawsze w sposób ścisły winna rozliczać opiekuna z zarządu majątkiem ubezwłasnowolnionego. Tym sposobem zarząd majątkiem i jego właściwy byt są zawsze przedmiotem badania Sądu przynajmniej raz do roku. Dlatego też moim zdaniem nie zachodzi potrzeba dodatkowej ingerencji Sądu w majątek ubezwłasnowolnionego, gdyż zamierzony skutek można osiągnąć, poprzez co roczne badanie wydatków na rzecz ubezwłasnowolnionego z jego majątku. Tym samym nie zachodzi potrzeba prowadzenia dla ubezwłasnowolnionego książeczki oszczędnościowej jako instrumentu dodatkowej kontroli wydatkowania, gdy w praktyce zawsze zachodzi potrzeba by z tej książeczki korzystać. Działanie takie musi jednakże następować za zgodą Sądu, co  z uwagi na coraz większe wydatki związane z coraz droższym życiem stanie się powoli codzienną praktyką

 Właściwym, więc staje się jedynie dozór roczny Sądu Rodzinnego, który zawsze może ocenić zasadność oraz ilość dokonywanych wydatków.

18:52, przemyslaw_gogojewicz
Link Komentarze (1) »
sobota, 02 października 2010
Nowe zasady podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez pracowników
Podnszenie kwalifikacji zawodowych stanowi przedmiot zainteresowała przede wszystkim pracodawców, bo to w ich problematyce organizacji czasu pracy pracownikowi leży zwolnienie tegoż pracownika , na szkolenia , studia, czy kursy.

13:07, przemyslaw_gogojewicz
Link Dodaj komentarz »
środa, 01 września 2010
osoba młodociana w ujęciu kodeksu pracy
Młodocianym w rozumieniu kodeksu jest osoba, która ukończyła 16 lat, a nie przekroczyła 18 lat.

10:57, przemyslaw_gogojewicz
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 05 sierpnia 2010
Pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom bezpieczne i higieniczne warunki pracy
Obowiązek zakładu pracy wynikający z unormowania zawartego w treści art. 94 pkt 4, a także w art. 15 kp - podniesiony do rangi podstawowej zasady prawa pracy - ma niewątpliwie na celu zapewnienie pracownikowi bezpiecznych warunków pracy. Oznacza to, że pracodawca zobowiązany jest do zapewnienia pracownikowi faktycznego bezpieczeństwa, a nie tylko do realizacji obowiązków z powszechnie obowiązujących przepisów bhp. Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 grudnia 1980 r.I PR 87/80

09:37, przemyslaw_gogojewicz
Link Dodaj komentarz »
środa, 07 lipca 2010
Interpretacja budowalna

W przypadku kiedy PINB doszuka się nieprawidłowości w procesie budowlanym i taką też opinie przekaże do organu administracyjno-architektonicznego, ten drugi może nakazać rozbiórkę obiektu budowlanego.
Zgodnie z art. 81 ustawy prawo budowlane, do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego należy:
1) nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności:
a) zgodności zagospodarowania terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego oraz wymaganiami ochrony środowiska,
b) warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych, przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych,
c) zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej,
d) właściwego wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie,
e) stosowania wyrobów budowlanych;
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane rozróżnia zadania administracji architektoniczno-budowlanej oraz zadania nadzoru budowlanego. Wydawanie pozwoleń na budowę należy do zadań organów administracji architektoniczno-budowlanej. Zasadą wynikającą z art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego jest, że pozwolenia na budowę udziela starosta (prezydent miasta w miastach na prawach powiatu). Decyzję w tym przedmiocie może oczywiście wydać upoważniony, na podstawie art. 268a kodeksu postępowania administracyjnego, do wydawania decyzji administracyjnych w tym zakresie pracownik starostwa.
Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy prawo budowlane, podstawową zasadą, jest to, iż roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zasada ta dotyczy zarówno budowy, jak i odbudowy, rozbudowy oraz nadbudowy obiektów budowlanych, a także prac polegających na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego ( art. 3 pkt 6 i 7 prawa budowlanego). Art. 48 ust. 1 określa generalną zasadę, że w przypadku wybudowania lub budowania obiektu budowlanego bądź jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę właściwy organ nadzoru budowlanego jest obowiązany nakazać rozbiórkę tego obiektu lub jego części. Nowelizacja Prawa budowlanego dokonana ustawą z 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) i uzupełniona ustawą z 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888) zmniejszyła restrykcyjność powyższej reguły przez wprowadzenie przepisów regulujących sytuacje, w których możliwe jest odstąpienie przez organ nadzoru od wydania decyzji o nakazie rozbiórki, czyli dokonanie legalizacji budowy obiektu budowlanego wybudowanego lub budowanego bez wymaganego pozwolenia. Legalizacja jest możliwa wyłącznie w sytuacji, gdy budowa jest zgodna z określonymi w odpowiednich aktach przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. W art. 48 ust. 2 pkt 1 pr.bud. ustawodawca precyzuje, że zgodność budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oznacza, że ma ona być zgodna w szczególności z:
1) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo
2) ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - w braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

 

Zgodnie z art. 32 ust. 4a ustawy Prawo budowlane, nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem art. 28 ust. 1 ustawy. Stosowanie tego przepisu nie może zostać ograniczone wyłącznie do przypadków literalnie w nim wskazanych. Zakaz dotyczy nie tylko robót zaczętych, lecz również ukończonych. Ma on zastosowanie nie tylko do sytuacji, gdy na danym, niezagospodarowanym jeszcze terenie inwestor planuje realizację nowego obiektu. Przepis ten musi być również uwzględniany przy udzielaniu pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych na działkach już zabudowanych i obejmujących istniejące obiekty. Pozwolenie na budowę dotyczy bowiem całego zamierzenia budowlanego.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 maja 2008 r. II SA/Gl 181/2008

 


22:37, przemyslaw_gogojewicz
Link Komentarze (1) »
niedziela, 27 czerwca 2010
Prawo pracy w Orzecznictwie

Sytuacja finansowa pracodawcy”, stanowiąca podstawę zawieszenia stosowania przepisów prawa pracy (art. 9[1] i art. 241[27] kp) lub postanowień umów o pracę (art. 23[1a] kp) nie podlega kontroli sądu.

2. Niektóre składniki wynagrodzenia za pracę mogą być określone w regulaminie wynagradzania (art. 77[2] kp), mimo że pozostałe składniki reguluje obowiązujący u tego pracodawcy zakładowy układ zbiorowy pracy (art. 240 § 1 pkt 1 kp).
3. Stwierdzenie w regulaminie premiowania, że „pracodawca może tworzyć fundusz na wypłatę premii” należy interpretować w ten sposób, że jeżeli partnerzy społeczni zawrą porozumienie stwierdzające brak możliwości utworzenia tego funduszu, to sąd w zasadzie nie może kwestionować tej oceny. W razie braku tego porozumienia, możliwość utworzenia funduszu ocenia sąd.
4. Rejestracja jednolitego tekstu zakładowego układu zbiorowego na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. 1994 r. Nr 113 poz. 547 ze zm.) miała charakter porządkowy, a nie konstytutywny.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 6 grudnia 2005 r. III PK 91/2005
14:57, przemyslaw_gogojewicz
Link Komentarze (1) »
środa, 26 maja 2010
Podatek od nieruchomosci , a obowiązek podatkowy przed upływem lat 5-ciu?
Podatnik nabył nieruchomość w pod koniec 2005 roku droga darowizny. W 2010 rokuna początku sprzedał tę nieruchomość , przed upływem 5 letniego okresu jej posiadania. Czy podatnik będzie w całości zwolniony z zapłaty podatku od tej sprzedaży oraz nie będzie zobowiązany do złożenia we właściwym urzędzie skarbowym deklaracji podatkowej w związku ze zbyciem tej nieruchomości?

11:53, przemyslaw_gogojewicz
Link Dodaj komentarz »